¡Haz clic para puntuar esta entrada!
(Votos: 2 Promedio: 5)
Ilargia kateatuta geratu da farolaren
kaiolan; lotuta armiarma sarearen
laberintoan. Zure burua kaiola barruan
imaginatu duzu. Hortxe kokatuta,
libertatearen mitoan murgilduta.
Askatasunaren laberintoaren hitoan
pentsatu duzu. “Moonlight shadow”
horren itzal liluragarrian.
Kaiola ere maitagarri bilakatu daiteke
itzal arrotzen koordenadetan.
Farolaren argia itzali da, ilargiak jada ez
du itzalik: eguzkiaren txanda da.
Zerua eguzkiaren kaiola ote?
Itsasoaren aurrean patxadaz jarri zara. Olatuen kulunka lasai horretan galdu da zure begirada; eguzkiaren misterio argituan pausatu da pentsamenduaren sugarra. Umore puntuarekin ohartu zara txirrindako gurpilen formak ez duela
Un único corazón para infinitas pulsaciones. Mil latidos con diferentes sensaciones. Un ser feliz con sus acciones, sus distancias y variaciones. Poesía que recorre calles, poesía que corre por
Luis Lizarralde Zu zeu izan zara ekaitzaren arrantzale, “lehorreko” marineleta bidaide. Sorosleak zeure esanetan zaintzaile, piratakekaitzaren aurrean trebe eta irudia bera izan daitekealtxor eder baten asmatzaile. Zergatik ez? Begirada batean